Mam wrażenie, że się powtarzam, bo wielokrotnie opisywałam ten wizualny kanibalizm, podobnie jak metafory kanibalizmu w odniesieniu do kultury konsumpcyjnej, w której wszystko, łącznie z materią ludzkiego ciała traktowane jest jako towar, przedmiot konsumpcji, obiekt wymiany. Nasze ciała podlegają wciąż doskonalszym manipulacjom, tym samym coraz bardziej poddane są regułom konsumpcjonizmu.

Wraz z Edytą Zierkiewicz pisałyśmy również o „kobiecie zjadającej siebie”. To między innymi anorektyczka, która trawi własne ciało, ale też w sensie bardziej metaforycznym konsumentka, którą trawi pożądanie podsycane przez pisma kobiece, jest konsumowana przez swój własny apetyt na fabrykowany sentymentalny happy end i na posiadanie ciała odpowiadającego ideałowi.

Ale ten kanibalizm bywa także dosłowny. Pomysł Żemojdzin wcale nie jest tak daleki od rzeczywistości. W przypadku operacji plastycznych, skóra przeszczepiana jest z innych miejsc ciała, najdroższe peruki wyrabiane są z prawdziwych włosów kobiet. Elementy naszych ciał krążą więc i zamieniają się miejscami. Jakiś czas temu czytałam artykuł o najlepszych firmach kosmetycznych, ponoć w najdroższych kosmetykach używane były kiedyś łożyska, wydalane przez kobietę po porodzie, a nawet martwe płody. A znacie, drogie koleżanki, przeszłość założyciela naszych ulubionych kosmetyków L’Oreal?

Temat jest szeroki i ważny, nie wiem, dlaczego prace Żemojdzin nie zostały dopuszczone do ekspozycji. Negatywne skojarzenia z nazistowskimi eksperymentami są raczej tym, co powinno prowokować do myślenia, a nie być przyczyną odwołania prac z wystawy!

Tu zresztą warto przywołać słowa Ewy Charkiewicz o „nekropolityce” z jej artykułu zamieszczonego na stronach „Ekologii i sztuki”:

 „Nekropolityka jest kwintesencją faszyzmu. Zarówno faszyzm państwowy (polityka bezpieczeństwa), jak i jego popularne objawy kwitną w postaci prowadzenia i akceptacji humanitarnych imperialnych wojen, represyjnej polityki wobec uchodźców, dyscyplinowania i segregacji ludzi nieprzydatnych pod względem zdolności do generowania zysków, czy wobec seksualnych odmieńców. Faszyzm (jako amalgamat władzy, śmierci i pożądania) tkwi w naszych głowach i w naszych ciałach. Tak jak przeciętni posłuszni Niemcy Hitlera, także my mamy dzisiaj podobne problemy, na przykład jak rozpoznać i wycofać się ze splotu pokus, kar i dyscyplin, poprzez które jesteśmy uwikłani we wzmacnianiu władzy konserwatywno-neoliberalnego państwa czy we wdrażaniu obecnych form produkcji, konsumpcji i akumulacji kapitału.

Nie można włączyć telefonu komórkowego (koltran, bez którego nie można wyprodukować tych telefonów wiąże nas z wojnami o surowce w Demokratycznej Republice Kongo), wypić szklanki soku pomarańczowego (z mega-plantacji, gdzie głodowe płace, chemizacja i wodo-intensywność produkcji niszczy lokalne podstawy do życia na potrzeby odległych konsumentów; ten model stał się wzorem do produkcji soku jabłkowego w Polsce), czy polecieć samolotem (ropa, wojny surowcowe, ta głośna wojna w Zatoce, czy ta cicha codziennie od kilku już pokoleń tocząca się wojna w Delcie Nigru; w obydwu przypadkach ludziom odebrano istniejące podstawy do życia nie dając im nic w zamian) - żeby nie skazać kogoś innego, w niewidocznej odległości rozciągniętych łańcuchów produkcji i konsumpcji na śmierć czy poniewierkę”.

Charzyńska tym razem powinna dostać czerwoną kartkę!

Czerwona kartka również dla Katedry Historii Sztuki i Kultury w Toruniu. Właśnie się dowiedziałam, że na tamtejszej tablicy informacyjnej nie może wisieć zaproszenie na wystawę Oli Ska w Wozowni.

A więc studenci historii sztuki nie mają się dowiadywać o tym, co dzieje się we współczesnej sztuce?! A może najlepiej, gdyby tą sztuka w ogóle się nie interesowali!

Ha, gdzieś tu podskórnie wciąż wychodzą na jaw związki sztuki i medycyny (np. praca Żejmodzin ma coś wspólnego z opisaną jakiś czas temu „Zmianą” Moniki Drożyńskiej ). Zastanawiam się czasami, co by było, gdyby lekarze też zaczęli kierować się ową rzekomą obroną moralności, a więc np. nie patrzeć na pewne części ciała. Przypomina to niektóre zakazy talibów.