Menu

strasznasztuka

Blog Izy Kowalczyk o sztuce i kulturze popularnej

Śmierć oraz trwałość życia na zdjęciach Magdy Hueckel

izakow2

 

W poznańskiej galerii Piekary prezentowana jest poruszająca wystawa fotografii Magdy Hueckel pt. „Anima” . Pokazywane są fotografie, które powstały w latach 2003 – 2013 podczas podróży Magdy oraz Tomka Śliwińskiego do Afryki. Zdjęciom towarzyszy reprodukcja dziecięcego rysunku na ścianie.


 


 

Nie są to zdjęcia barwnej Afryki, jakie znamy z „National Geographic”, nie są to piękne krajobrazy ukazujące egzotyczną faunę i florę. To raczej dokumentacja rozkładu, śmierci wpisanej w życie, to również odkrywanie magicznych praktyk, w których śmierć jest nieodłącznie spleciona z życiem. Na zdjęciach pojawiają się więc uschnięte rośliny, martwe zwierzęta znalezione zarówno na otwartych przestrzeniach, jak i na targach z jedzeniem, targach fetyszy oraz w świątyniach. Sfotografowane zostały między innymi totemy, fragmenty świątyń i Domów Przodków, martwe zwierzęta jako akcesoria magiczne służące uzdrowicielom i wróżbitom kontaktującym się z bóstwami.


 


RPA, Durban 2010 

 

 

Benin, Cotonou, Targ fetyszy, 2013

 

 Benin,  Cotonou, Targ fetyszy, 2013

 

Benin, Cotonou, Targ fetyszy 2013 

 

 

Tytuł „Anima” odnosi się więc nie tyle do duszy pojedynczego człowieka, ale do duchów związanych z siłą trwania, duchów łączących ludzi z naturą, do siły życia, którego śmierć jest nieodłącznym elementem, a nie czymś, co znajduje się poza życiem, jak traktujemy ją w naszej kulturze.

 

„Animę” można więc rozumieć jako siłę witalności, popęd życia oraz trwałość.

 

 

Benin, Cotonou, Targ fetyszy, 2013

 


Tanzania, okolice Arushy, 2009

 

 

W podobnym kontekście o trwałości życia pisze Rosi Braidotti wskazując na osadzenie podmiotu w korporalnej materialności. Dla proponowanej przez nią etyki trwałości kluczowe jest pojęcie „życia” jako siły witalnej charakterystycznej zarówno dla bytów ludzkich jak i nieludzkich (takich jak ziemia, zwierzęta i rośliny). To również poszukiwanie więzi i „wchodzenie w relacje z innymi siłami, bytami, istotami, falami intensywności”. Śmierć nie jest tu żadnym końcem, ani wyłomem, jest naturalnym elementem życia. Tyle tylko, że życie nie jest tu traktowane jako coś przypisanego jednostkom, ale jako Zoe – bezosobowa czy raczej aosobowa siła. I dlatego: „Śmierć nie jest porażką czy wyrazem strukturalnej słabości w sercu życia, ale integralną częścią jego produktywnych cykli”. Te cykle świadczą o trwałym witalizmie, o życiu jako czymś, czego jesteśmy tylko częścią. To właśnie tę życiową witalność (można by ją określić właśnie jako Animę) powinniśmy afirmować i mam wrażenie, że taką afirmacją są też fotografie Magdy Hueckel.


 

Algieria, Timimoun, Targ, 2010

 

Benin, Cotonou, Targ fetyszy, 2013

 

Tanzania, okolice Arushy, 2009


 

Te zdjęcia mówią właśnie o trwałości, o przemijaniu i odradzaniu się, o martwej materii, która służy życiu. Niezwykle istotne wydaje się uzmysłowienie sobie, że jesteśmy częścią tej materii. Braidotti powiada: „Rozumienie siebie jako części natury oznacza dla podmiotu postrzeganie siebie jako wiecznego, to znaczy zarazem podatnego na zranienie i ulotnego. Zakłada to jednak również uwzględnienie wymiaru czasowego: to, czym jesteśmy, zależy od rzeczy, które istniały przed nami i od tych, które będą istnieć, gdy nas nie będzie”. Autorka określa tę postawę filozoficznym nomadyzmem, co zresztą też bardzo mocno współgra z podróżniczymi poszukiwaniami siły życia prowadzonymi przez Magdę Hueckel.


 

RPA, Coffee Bay, Pogrzeb konia, 2010

 


Senegal, Dakar, Targ rybny, 2012

 

 

Kiedy oglądałam te zdjęcia, miałam wrażenie, że brakuje na nich obrazów ludzkiej śmierci, dlatego zapytałam Magdę, czy była w Rwandzie i czy zetknęła się z masowymi grobami ofiar konfliktu między Tutsi i Hutu, grobami, w których ciała zmumifikowały się, przez co wyglądają podobnie do niektórych ciał zwierząt uwiecznionych na tych zdjęciach. Magda była oczywiście w Rwandzie, wysłała mi później zdjęcia tych grobów, ale jednak stwierdziła, że jest to już inna historia...

 

Korzystałam z tekstu Rosi Braidotti, „Etyka stawania-się-niewykrywalnym” („Teorie wywrotowe”, Poznań 2012).


Wystawę Magdy Hueckel można oglądać w Galerii Piekary (która od niedawna mieści się na Dziedzińcu Różanym poznańskiego Zamku) do 20 września. Bardzo polecam!


Komentarze (5)

Dodaj komentarz
  • Gość: [Bareya] *.siec.alfa.pl

    Mocne zdjęcia, choć ja patrzę na nie bardziej "fakturowo". Podobają mi się jako "grafiki" - nie widzę - przynajmniej na początku - śmierci. pozdro

  • Gość: [miriamvintage] *.protonet.pl

    Zdjęcia piękne, uwikłane w śmierć.

  • Gość: [Remek] *.pl.177.41.31.in-addr.arpa

    Witam
    Pani wybaczy, że zwracam się za pomocą "komentarza", ale nie potrafiłem znaleźć na stronie bloga Pani adresu email. Po przeczytaniu proszę rzecz jasna skasować tę wiadomość.

    Występuję z propozycją wzięcia udziału w projekcie, którego celem jest propagowanie i promocja najlepszych artykułów polskich blogerów zajmujących się szeroko rozumianą kulturą, sztuką i rozrywką.

    Kulturalna Szafka to w pełni niekomercyjny projekt, który odbiorcom umożliwia szybszy dostęp do interesujących treści z zakresu kultury i rozrywki, zaś autorom najciekawszych blogów i stron ułatwia dotarcie do większego grona czytelników.
    Nikt tu za nic nie płaci, nikt tu do niczego nie jest zobowiązany.

    W przeciągu niespełna czterech miesięcy Kulturalna Szafka zdobyła 1000 nowych fanów (liczba ta stale rośnie!), a na współpracę z nami zdecydowało się kilkadziesiąt blogów i stron, które należą do czołówki polskiej blogosfery kulturalno-rozrywkowej.
    Wśród których znaleźli się laureaci konkursu na Bloga Roku. Naszym zdaniem (a sprawdziliśmy to dokładnie) w tej grupie blogów powinna znaleźć się i ta strona.

    Aby lepiej zrozumieć idee i sposób funkcjonowania Kulturalnej Szafki prosimy o zajrzenie na:
    www.facebook.com/KulturalnaSzafka

    Co prawda w związku ze sposobem prezentowania przez nas treści na FanPage nie jesteśmy zobowiązani do uzyskiwania zgody autorów na linkowanie treści z ich stron, jednakże występując o nią pragniemy w ten sposób wyrazić szacunek dla autora wybranego przez nas bloga.

    Informację mówiącą o chęci wzięcia udziału w projekcie (co oczywiście do niczego nie zobowiązuje, a zwraca jedynie naszą uwagę na danego bloga) proszę przesyłać na adres remek@klubszafa.pl.

    Z poważaniem
    - Remek Piotrowski - redakcja FanPage Kulturalna Szafka
    www.facebook.com/KulturalnaSzafka
    remek@klubszafa.pl

  • Gość: [Artur Pieprzyk] *.icpnet.pl

    ......zdjęcia piękne , fakturowe ..............ja pierdolę - Ludzie idźcie się jebać z takim postrzeganiem świata !

  • Gość: [Mysza] *.sileman.net.pl

    Takie zdjęcia jak te pokazują to co czasem jest przemilczane.

© strasznasztuka
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci